Co musimy wiedzieć

Rozpaczliwe próby

Rozpaczliwe próby Hitler nieustannie wierzy w istnienie silnego, bojowego zgrupowania generała SS, Steinera. Mieli być oni usadowieni zaledwie 40 km od Berlina. Grupa ta poniosła sromotna klęskę, wywołując nieopanowaną wściekłość Hitlera, który o upadek III Rzeszy wini wszystkich, tylko nie siebie. Ogłasza, że otaczają go sami zdrajcy i że pozostaje mu już jedynie śmierć. Nakazuje wszystkim opuszczenie bunkra i ucieczkę na południe Niemiec, zamierzając zostać sam. Niektórzy decydują się na ucieczkę, inni deklarują wierność Hitlerowi. Ci, którzy odeszli, zamierzali zrobić wszystko, by uratować własną skórę. Ostatecznie w bunkrze pozostało 46 kobiet i mężczyzna. Poza plecami Hitlera, nad ziemią, prowadzone są działania, mające na celu uzyskanie choćby zawieszenie broni. Działania takie podejmuje Himler, zdradzając Hitlera nie po raz pierwszy. Znacznie bardziej cenił własne życie, niż wierność Hitlerowi. Hitler zaczął się zwracać przeciwko wszystkim, którzy opuścili bunkier i podejmowali jakie kol wiek działania poza jego plecami. W dalszym ciągu nie brakowało fanatycznych zwolenników Hitlera, chociażby w osobie zwierzchnika SS, więc Hitler wciąż mógł na niego liczyć. Ludzi tych było zaledwie kilku. Mieli pełną świadomość, że Rosjanie marzą o ich zatrzymaniu. Jako pierwsza do Berlina wkracza dywizja Marszalka Żukowa. Walki toczą się o każdą ulicę. Twardy opór Niemców sprawia, że Rosjanie stają się coraz bardziej okrutni. Podczas ostatecznego szturmu esesmani zniknęli i nikt już nie broni kryjówki przywódcy III Rzeszy. Jedynie sekretarki zachowują ostatki pozorów. Jednej z nich zdecydował się podyktować swój testament. Potem Hitler poślubił swą długoletnią kochankę, Ewę Braun, a potem odbyło się skromne przyjęcie. Wiadomo było powszechnie, że koniec był już jedynie kwestią czasu. W południe Hitler zwołał ostatnią naradę, na której dotarły wieści o losach Mussoliniego. Hitler bal się, że to samo spotka także i jego. Jednocześnie wojska radzieckie wałczyły o wetknięcie sztandaru na dachu Reichstagu. Kancelaria Rzeszy nieustannie jest ostrzeliwana przez wojska radzieckie, ale w bunkrze nie śpią. Adiutant Hitlera każe przynieść na dziedziniec kancelarii 200 litrów benzyny.

Rodzaje broni Hitlera

Rodzaje broni Hitlera Jeżeli chodzi o zakresy opracowywanych broni III Rzeczy, należy przyznać, że przemysł zbrojeniowy stał w tym okresie w Niemczech na niezmiernie wysokim poziomie. Należy wspomnieć w tym momencie także o fakcie, że bardzo duża ilość niemieckich konstrukcji przewyższało opracowania wielu innych krajów, a nie rzadko były najlepszymi wersjami na świecie. Fakt ten podyktowany był kilkoma czynnikami. Jednym z nich było nastawienie ściśle militarne już w latach trzydziestych ubiegłego wieku, co zaowocowało dużo dłuższym czasem wytężonej pracy nad poszczególnymi rodzajami broni. Innym niezmiernie ważnym faktem było ściąganie do pracy już w czasie trwania II Wojny Światowej ogromnej ilości specjalistów praktycznie wszystkich związanych z tego rodzaju aktywnością dziedzin, z całości terenów okupowanych przez III Rzeszę. Dawało to niewiarygodną przewagę w tym momencie nad innymi państwami, które niejednokrotnie lub traciły w pewnym sensie swoje terytorium i tak na przykład Francja, lub miało dość utrudniony system zarówno badawczy czy już związany ściśle z realizacją przemysłową i w tym momencie należałoby przedstawić przykład Wielkiej Brytanii.

Przyczyny I wojny światowej

Przyczyny I wojny światowej Na wybuch I wojny złożyło się wiele przyczyn, które przez długi czas kumulowały się w wielu krajach europejskich. Po Kongresie Wiedeńskim, którego założeniami było jak najdłuższe utrzymanie stanu pokojowego na terenie Europy, wiele państw pozostało nieusatysfakcjonowanych. Niemcy, które zjednoczyły się stosunkowo późno, bo dopiero w roku 1871 były niezadowolone ze słabej pozycji w Europie. Do tego, po wojnie francusko – pruskiej przegrana strona, czyli Francja musiała oddać część swoich terenów Niemcom, co również było przyczyną niezadowolenia tego państwa. Ponadto nieciekawa też była sytuacja na Bałkanach. Na tamtych terenach dochodziło do spięć na tle różnic etnicznych. Bezpośrednią przyczyną I wojny światowej był jednak zamach wykonany na terenie Sarajewa, w państwie Bośni. Dnia 28 czerwca, roku 1814, arcyksiążę Austrii oraz następca austriackiego tronu, Franciszek Ferdynand został postrzelony podczas przejażdżki samochodem. Na skutek ran postrzałowych zmarł, umarła także jego żona Zofia von Chotek. Zamachowcem był nacjonalista serbski oraz członek organizacji ” Młoda Bośnia”, który nazywał się Gawriło Princip. Koncepcja Blietzkrieg była to koncepcja stworzona przez niemieckiego generała Alfreda von Schlieffena.W początkowej fazie I wojny światowej, państwo niemieckie bardzo liczyło na szybkie zwycięstwo z Francją. Generał Alfred von Schlieffen, o wiele wcześniejm, bo już w roku 1905 wpadł na pomysł szybkiego zwycięstwa z Francją. Ułożył tz.w Blietzkrieg, co w wolnym tłumaczeniu oznacza ” wojnę błyskawiczną”. Była to koncepcja, według której Niemcy miało bardzo szybko pokonać Francję. Choć innym wrogiem była Rosja, miała ona armię bardzo liczną, ale żołnierze rosyjscy byli bardzo słabo uzbrojeni. Alfred von Schlieffen wpadł na pomysł, że około 90% armii niemieckiej uderzy na tereny francuskie, błyskawicznie osłabiając siły Francuzów, a następnie wojsko niemieckie uda się na walkę z Rosją. Jednak jego następca, generał Helmut von Moltke zmodyfikował nieco plan Alfreda von Schlieffena i osłabił nieco siły zmierzające na obszary francuskie. Do Francji posłał nie 90%, a około 80% armii niemieckiej. W efekcie czego, Niemcy poniosły klęskę w bitwie na przedpolach Paryża, dokładnie nad rzeką Marną, na początku września, roku 1914.

James Polk

James Polk James Polk był jedenastym w historii przywódcą amerykańskiego państwa. Urząd sprawował przez jedna kadencję w latach czterdziestych dziewiętnastego stulecia. Polityka interesował się już od wczesnych lat młodości. To właśnie jemu stan Tennesse zawdzięcza posiadanie własnych przepisów prawnych. Jego przyjacielem był Andrew Jackson – zasiadając w Izbie Reprezentantów, popierał go. Przez cztery lata James Polk był zresztą przewodniczącym tejże Izby, lecz ze stanowiska zrezygnował, ponieważ ubiegał się o urząd gubernatorski. Jako prezydent zasłynął z tego, że o wiele więcej mówił aniżeli robił. Okres jego rządów okazał się do Stanów Zjednoczonych o tyle korzystny, że wówczas kraj ten znacznie powiększył swój obszar. Bardzo chciał ubiegać się o reelekcję, aczkolwiek na przeszkodzie stanął bardzo zły stan jego zdrowia. Zmarł zaledwie kilka miesięcy po zakończeniu swojej prezydenckiej kadencji.