Co musimy wiedzieć

Start i katastrofa lotu 781

Start i katastrofa lotu 781 Warunki pogodowe do lotu były idealne. Podróż z Rzymu do Londynu będzie trwać dwie godziny i 37 minut. Odrzutowiec ma wylądować w Londynie dwie godziny wcześniej, niż samolot, który wyleciał przed nim. Po starcie, lot 781 dąży do osiągnięcia pułapu 11 tyś. metrów. Będzie leciał dwa razy wyżej niż inne samoloty pasażerskie. Aby na tej wysokości pasażerowie mogli swobodnie oddychać, inżynier z kokpitu steruje systemem wyrównującym ciśnienie. Samolot nabiera wysokości, ale ciśnienie w kabinie nadal jest takie, jak na wysokości 2,5 km nad poziomem morza. Człowiek zwykle toleruje panujące na takiej wysokości warunki, ale niektórzy pasażerowie mają problem z dostosowaniem się do sytuacji. W końcu wszyscy uspokajają się i siadają na swoich miejscach. Nikt, zarówno z pasażerów jak i załogi nie wie, że nigdy nie dotrze do Londynu. Wysokość lotu zwiększyła się do wymaganej, a pilot lotu 781 nawiązał kontakt z pilotem samolotu Argonauta. Potem kapitan Komety połączył się z kontrolą lotów. Samolot będzie leciał w kierunku północno-zachodnim, nad włoskim wybrzeżem i Morzem Śródziemnym. Po kilu minutach, samolot Kometa ponownie połączył się z Argonautą. Wiadomość urwała się w pół zdania. Nikt nie odpowiada na wezwania, więc kapitan Argonauty połączył się z lotniskiem w Rzymie. Katastrofa lotu 781. Zaczęto się obawiać, że stał się jakiś wypadek. W tym czasie, 200 km od Rzymu, na wyspie Elba, włoscy rybacy reperowali sieci. Nagle rybacy poczuli ruch powietrza, a potem usłyszeli huk. Wszyscy z zaskoczeniem obserwowali spadający z nieba wrak samolotu. Niedługo potem, kontrola lotów otrzymała wiadomość, że w pobliżu Elby do morza wpadł samolot. W ten sposób potwierdziły się obawy o katastrofie lotu 781. Niewielka flota rybacka odbiła od brzegu i płynęła w kierunku wraku samochodu. Na miejscu widok był wstrząsający: na wodzie unosiły się szczątki maszyny i ciała. Wśród odpadków pływała biała suknia ślubna. Wiadomość ta dotarła również do pracownika, sprawdzającego sprawność samolotu. Na lotnisku w Londynie, rodziny przybyły na powitanie powracających bliskich. Bliscy czekali, a lot 781 miał już godzinne opóźnienie. Obsługa lotniska oznaczyła samolot jako opóźniony. Niedługo potem, wszystkie dane, dotyczące tego lotu zostały usunięte z tablicy informacyjnej. Ostatecznie oczekujący dowiedzieli się o wypadku samolotu. Kolo wyspy Elba, rybacy rozpoczęli wyławianie zwłok. Każde z nich wydawały się być żywe. Oczy wszystkich były otwarte. W katastrofie zginęło 35 osób, a udało się odnaleźć 15 ciał. Nikt nie zdołał przeżyć.

Zaraz po katastrofie

Zaraz po katastrofie Wszyscy chcą się dowiedzieć, dlaczego najbardziej nowoczesny samolot pasażerski w historii lotnictwa rozbił się. Kilka godzin po wypadku, zespól ekspertów z firmy BOAC rozpoczęła techniczne badanie pozostałych maszyn tego typu. Muszą wykluczyć błędy konstrukcyjne i fabryczne. Od tego dochodzenia zależy pozycja Wielkiej Brytanii, jako lidera pasażerskich lotów odrzutowych. Rozpoczęło się śledztwo, które wkrótce stanie się jednym z najbardziej złożonych i najistotniejszych dochodzeń w historii lotnictwa. Śledztwo było prowadzone bez żadnego protokołu. Największą trudnością było to, że należało stworzyć cały szereg nowych technik, stosowanych przy tego rodzaju śledztwach. Badacze musieli opracować testy i metody w miarę prowadzenia śledztwa. Eksperci, po ponad pięćdziesięciu latach chcą mieć pewność, czy to kluczowe śledztwo rzeczywiście pozwoliło odkryć prawdę. Jeżeli okaże się, że pierwsi eksperci wyciągnęli błędne wnioski, historia badań zmieni się na zawsze. W 1954r. nie było czarnych skrzynek, ani zapisów danych, dotyczących lotów. Nie było sposobu na dowiedzenie się, co zaszło na pokładzie samolotu w chwili katastrofy. Najważniejszy dowód, wrak samolotu spoczywał na dnie morza. W tej sytuacji najistotniejsze są choćby najdrobniejsze dowody. Prasa spekuluje, że mógł to być sabotaż. Jeżeli teoria, bo podłożeniu bomby potwierdzi się, bezpieczeństwo samej komety przestanie być kwestionowane. Jeśli był to akt sabotażu, trzeba znaleźć dowody. Jednak największą zagadką są same ofiary. Badający patolog natknął się na obrażenia, z którymi nigdy dotąd się nie spotkał. Ofiary doznały złamania kończyn i żeber, ale nastąpiło to po śmierci. U wszystkich zaobserwowane zostały pęknięcia czasek, które powstały przed śmiercią. Płuca niemal wszystkich ofiar są w znacznym stopniu uszkodzone. Wiele pękło jak balon. Patolog nie odnalazł żadnych śladów wybuchu bomby. Z powodu braku dowodów, śledztwo utknęło w martwym punkcie. Churchill podjął zaskakującą decyzję: nakazał marynarce wojennej wydobyć z dna morskiego wrak samolotu. Zadanie nie należy do łatwych, gdyż wrak samolotu znajduje się na głębokości 120 m i nikt nie zna jego dokładnego położenia. 33 dni po katastrofie odnaleziono pierwszy fragment wraku. Udało się także znaleźć duży fragment tylnej części kadłuba. Badacze identyfikują i oznakowują każdy odnaleziony fragment. Po wznowieniu lotów samolotów typu Kometa doszło do kolejnego wypadku, w którym zginęło 21 osób. Obydwa wypadki są do siebie bardzo podobne. Śledztwo zostało zlecone Królewskiemu Przedsiębiorstwu Lotniczemu. Badając kolejne fragmenty, natrafiono na cenne wskazówki. Drobne przedmioty zostały wtłoczone na koniec samolotu i zaklinowane pod ogonem.

Dalsza historia Polski

Dalsza historia Polski Okres Królestwa Polskiego zakończyły tak zwane Rozbiory Polski. Były to trzy kolejne rozbiory – w dwóch pierwszych uczestniczyły Rosja, Prusy i Austria, w ostatnich zaś Rosja i Prusy. W ich trakcie granice Królestwa Polskiego były ograniczane. Trzeci rozbiór nastąpił po Sejmie Czteroletnim, podczas którego uchwalono Konstytucję 3 Maja, oraz po klęsce Insurekcji Kościuszkowskiej. W okresie podbojów napoleońskich utworzone zostało Księstwo Warszawskie – przyjacielem Napoleona i generałem w jego wojsku był bowiem siostrzeniec Stanisława Augusta Poniatowskiego – książę Józef Poniatowski. Zginął on jednak w bitwie pod Berezyną. W latach tysiąc osiemset trzydzieści dwa oraz tysiąc osiemset sześćdziesiąt trzy wywołane były Powstania – Listopadowe oraz Styczniowe, jednak oba zakończyły się klęskami. Niepodległość Polska odzyskała w roku tysiąc dziewięćset osiemnastym, po zakończeniu I Wojny Światowej. Okres II Rzeczpospolitej Polskiej trwał do tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego, czyli do wybuchu II Wojny Światowej. Po niej władzę w kraju przejęła popierana przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Polska Zjednoczona Partia Robotnicza. Oddała ją dopiero w roku tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym dziewiątym. Obecnie Polska jest członkiem Unii Europejskiej. Polska stanowi współcześnie demokratyczną republikę. Głową państwa jest prezydent, zaś na czele rządu stoi premier. Prezydent oraz członkowie obu izb parlamentu wybierani są w wyborach powszechnych – prezydent na pięć lat, zaś parlament na cztery. Premier, czyli Prezes Rady Ministrów, wybierany jest przez parlament. Władzę ustawodawczą sprawuje parlament, zaś rząd i prezydent – władzę wykonawczą. Władza sądownicza w Polsce jest niezależna od parlamentu i prezydenta. Na czele obu izb parlamentarnych stoją marszałkowie. Kolejnymi prezydentami III Rzeczpospolitej Polskiej byli Wojciech Jaruzelski (urząd sprawował tylko rok), Lech Wałęsa, a następnie przez dwie kadencje Aleksander Kwaśniewski. Obecnie prezydentem jest Lech Kaczyński. Premierem jest natomiast prezes Platformy Obywatelskiej Donald Tusk. Platforma Obywatelska tworzy w sejmie koalicję większościową z Polskim Stronnictwem Ludowym. Opozycję stanowią Prawo i Sprawiedliwość oraz partie wchodzące w skład koalicji Lewica i Demokraci.

Mary Vetsera i Nell Gwyn

Mary Vetsera i Nell Gwyn Mary Vetsera zasłynęła z tego, iż była kochanką Rudolfa Habsburga-Lotaryńskiego, arcyksięcia austriackiego. Kobieta ta przeżyła zaledwie osiemnaście lat, a swój żywot zakończyła w iście dramatyczny sposób. Mianowicie wraz z Rudolfem Habsburgiem popełniła samobójstwo. Miało to miejsce pod koniec stycznia tysiąc osiemset osiemdziesiątego dziewiątego roku w miejscowości Mayerling, gdzie znajdował się myśliwski pałacyk. Mary była baronówną, córką pewnego dyplomaty austriackiego na usługach królewskiego dworu. Arcyksiążę nie był jej jedynym kochankiem. Poznali się na rok przed wspólną śmiercią podczas konnych wyścigów. Wybrali się wówczas na krótki spacer, on obdarował ja skromnym prezentem. Córka brata matki Rudolfa pomogła młodej dziewczynie w dostaniu się na salony. Niewinna początkowo znajomość, dość szybko przerodziła się w gorący romans. Był on niejednokrotnie powodem sprzeczek pomiędzy Rudolfem a jego ojcem cesarzem Franciszkiem Józefem. O romansach męża wiedziała oczywiście jego żona. Nell Gwyn nazywała się naprawdę Eleonor Gwyn. Była aktorką angielskiego pochodzenia. Przyszła na świat w tysiąc sześćset pięćdziesiątym roku, a zmarła trzydzieści siedem lat później. Na temat lat jej młodości oraz rodziny nie wiadomo niestety zbyt wiele, aczkolwiek wszystko wskazuje na to, że jej rodzice mieli pochodzenie z niższych sfer. Nell przeszła do historii przede wszystkim jako kochanka króla Anglii oraz Szkocji Karola II. Urodziła mu dwóch synów. Początkowo zabiegi o to, by została królewską nałożnicą książę Buckingham George Villiers. Zależało mu na tym, aby inna kobieta zastąpiła dotychczasową królewską kochanicę, a mianowicie Barbarę Palmer. Nell postawiła jednakże zbyt wygórowane żądania finansowe. Króla jednak poznała – i zadecydował o tym przypadek. Miało to miejsce w tysiąc sześćset sześćdziesiątym ósmym roku w teatrze. Monarcha siedział obok niej i bardziej zainteresowany był swoją sąsiadką aniżeli tym, co dzieje się na scenie. Nikt nie liczył na to, że ich romans potrwa długo.