Co musimy wiedzieć

Przyczyny I wojny światowej

Przyczyny I wojny światowej Na wybuch I wojny złożyło się wiele przyczyn, które przez długi czas kumulowały się w wielu krajach europejskich. Po Kongresie Wiedeńskim, którego założeniami było jak najdłuższe utrzymanie stanu pokojowego na terenie Europy, wiele państw pozostało nieusatysfakcjonowanych. Niemcy, które zjednoczyły się stosunkowo późno, bo dopiero w roku 1871 były niezadowolone ze słabej pozycji w Europie. Do tego, po wojnie francusko – pruskiej przegrana strona, czyli Francja musiała oddać część swoich terenów Niemcom, co również było przyczyną niezadowolenia tego państwa. Ponadto nieciekawa też była sytuacja na Bałkanach. Na tamtych terenach dochodziło do spięć na tle różnic etnicznych. Bezpośrednią przyczyną I wojny światowej był jednak zamach wykonany na terenie Sarajewa, w państwie Bośni. Dnia 28 czerwca, roku 1814, arcyksiążę Austrii oraz następca austriackiego tronu, Franciszek Ferdynand został postrzelony podczas przejażdżki samochodem. Na skutek ran postrzałowych zmarł, umarła także jego żona Zofia von Chotek. Zamachowcem był nacjonalista serbski oraz członek organizacji ” Młoda Bośnia”, który nazywał się Gawriło Princip. Koncepcja Blietzkrieg była to koncepcja stworzona przez niemieckiego generała Alfreda von Schlieffena.W początkowej fazie I wojny światowej, państwo niemieckie bardzo liczyło na szybkie zwycięstwo z Francją. Generał Alfred von Schlieffen, o wiele wcześniejm, bo już w roku 1905 wpadł na pomysł szybkiego zwycięstwa z Francją. Ułożył tz.w Blietzkrieg, co w wolnym tłumaczeniu oznacza ” wojnę błyskawiczną”. Była to koncepcja, według której Niemcy miało bardzo szybko pokonać Francję. Choć innym wrogiem była Rosja, miała ona armię bardzo liczną, ale żołnierze rosyjscy byli bardzo słabo uzbrojeni. Alfred von Schlieffen wpadł na pomysł, że około 90% armii niemieckiej uderzy na tereny francuskie, błyskawicznie osłabiając siły Francuzów, a następnie wojsko niemieckie uda się na walkę z Rosją. Jednak jego następca, generał Helmut von Moltke zmodyfikował nieco plan Alfreda von Schlieffena i osłabił nieco siły zmierzające na obszary francuskie. Do Francji posłał nie 90%, a około 80% armii niemieckiej. W efekcie czego, Niemcy poniosły klęskę w bitwie na przedpolach Paryża, dokładnie nad rzeką Marną, na początku września, roku 1914.

Polska

Polska Polska – nasza ojczyzna, to dla zdecydowanej większości z nas kraj zamieszkania, to jeden z większych europejskich krajów, leżący niemal dokładnie w centrum tak zwanego „Starego Świata”, czyli kontynentu europejskiego. Mieszka w nim prawie czterdzieści milionów Polaków. Prócz tego, spora grupa emigrantów zamieszkuje takie kraje jak między innymi Stany Zjednoczone (głównie Chicago), Wielka Brytania i Irlandia. Polska to kraj o ponad tysiącletniej historii. Przez ponad pięćset lat stanowił królestwo, obecnie zaś jest to republika demokratyczna, której głową jest wybierany w wyborach powszechnych prezydent. Największe polskie miasta to Warszawa, która jednocześnie jest stolicą kraju, a także Kraków, Łódź, Poznań, Wrocław oraz aglomeracje trójmiejska (z Gdańskiem i Gdynią) i śląska (z Katowicami). Polska graniczy z takimi państwami jak Rosja, Litwa, Białoruś, Ukraina, Słowacja, Czechy i Niemcy. Najwyższe polskie góry to Tatry, zaś jeziora – Śniardwy, Mamry i Wigry, znajdujące się na Pojezierzu Mazurskim. Historia państwa polskiego liczy sobie już ponad tysiąc lat. Pierwszym ważnym wydarzeniem w dziejach naszego kraju było przyjęcie w roku dziewięćset sześćdziesiątym szóstym przez księcia Mieszka I w imieniu całego kraju chrztu, co nazywane jest przez historyków Chrztem Polski. Pierwszym królem Polski był syn Mieszka I – Bolesław Chrobry, który uzyskał koronę w roku tysiąc dwudziestym piątym, jednocześnie roku swojej śmierci. Po śmierci Bolesława Krzywoustego państwo zostało podzielone na dzielnice. Okres zwany rozbiciem dzielnicowym trwał wiele lat. Polska została ponownie zjednoczona przez Władysława Łokietka, zaś jego syn – Kazimierz Wielki – był ostatnim Piastem na tronie Polski. Nastąpiła później dynastia Jagiellonów, którą zapoczątkowało małżeństwo królowej Jadwigi z Wielkim Księciem Litewskim Jagiełłą, który na chrzcie otrzymał imię Władysław. Po śmierci Zygmunta II Augusta, Polska stała się monarchią elekcyjną – kolejni królowie wybierani byli na drodze elekcji przez szlachtę na sejmie konwokacyjnym. Ostatnim królem Polski był Stanisław August Poniatowski.